Skip to content

Οι ρωσικές βλέψεις για την Κωνσταντινούπολη

 

του Ελευθέριου Αθανασόπουλου

φιλίστορος

 

Οι Ρως κάτω από τα τείχη της Κωνσταντινούπολης (860), πηγή Βικιπαίδεια

 

Η ηγεμονία του Κιέβου θεωρείται η πρωϊμότερη ρωσική οργανωμένη κρατική οντότητα, η οποία έθεσε τις βάσεις για την συγκρότηση, μαζί με την ηγεμονία του Νόβγκοροντ, της μεταγενέστερης ηγεμονίας της Μοσχοβίας, η οποία αποτέλεσε την απαρχή της δημιουργίας της αυτοκρατορικής Ρωσίας.

Οι βλέψεις των αρχαίων Ρώσων, η ιστορία των οποίων ανάγεται στον 8ο μ.Χ. αιώνα και ίσως λίγο νωρίτερα, εκδηλώνονται πολύ νωρίς κατά το έτος 860 μ.Χ. και μάλιστα εναντίον της ισχυρότερης και μακροβιότερης Αυτοκρατορίας που γνώρισε ποτέ ο πλανήτης, της βασιλείας των Ρωμαίων όπως αυτοαποκαλούσαν οι Έλληνες το κράτος τους με κέντρο την Κωνσταντινούπολη, προς τιμήν του Μεγάλου Κωνσταντίνου.

Διάδοχος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας υπήρξε πράγματι η Βασιλεία της Κωνσταντινούπολης. Η νίκη του Κωνσταντίνου εναντίον του Μαξεντίου στις 28 Οκτωβρίου 312 μ.Χ. αποτέλεσε το ορόσημο της διαδοχής αυτής. Αιώνες αργότερα, ο Μουσολίνι θέλοντας να ανασυστήσει την Ρωμαϊκή ισχύ μέσω της ανάδειξης της Ιταλίας ως κυρίαρχης δυνάμεως στον χώρο της ανατολικής Μεσογείου, επέλεξε την ίδια ημερομηνία το έτος 1940 για να επιτεθεί στην Ελλάδα ως αντεκδίκηση και ευκαιρία για την πραγμάτωση των σχεδίων του.

Στόχος των Ρως λοιπόν, ήταν από την αρχή της ιστορίας τους η ίδια η Κωνσταντινούπολη. Η κατάληψή της θα τους επέτρεπε να αναλάβουν τα ηνία της τύχης της Οικουμένης. Κατά την διάρκεια του 10ου μ.Χ. αιώνα πραγματοποίησαν τις πιο δυναμικές τους προσπάθειες για την επίτευξη των σκοπών τους.

Η πρώτη το έτος 941 μ.Χ. και η δεύτερη από το 968 έως το 971 μ.Χ. Παρά το μέγεθος των δυνάμεων που ενέπλεξαν κατά τις επικές τους εκστρατείες, γνώρισαν τελικά την συντριβή. Τελευταία τους προσπάθεια ήταν κατά το έτος 1043 όπου και πάλι απέτυχε. Έκτοτε το κράτος των Ρώσων άρχισε να παρακμάζει.

Θα χρειαστεί να παρέλθουν οκτακόσια έτη και να φθάσουμε στο έτος 1853 και τον Κριμαϊκό πόλεμο πού αποτελεί την πρώτη εκ νέου μεγάλη στρατιωτική προσπάθεια των Ρώσων για εδραίωση της παρουσίας τους στον χώρο της ανατολικής Μεσογείου. Από τότε και μέχρι το 1917, η τσαρική Ρωσία ενέτεινε τις προσπάθειές της.

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: